امید عباسی قربانی بی مسئولیتی مسئولان یا بی تفاوتی شهروندان؟!

به گزارش وبلاگ حامی، خبرنگاران:شهید عباسی یکی از مأموران آتش نشانی بود که در آتش سوزی یک ساختمان جان باخت. اما وی، قربانی بی مسئولیتی مسئولانی شد که اجازه سکونت در یک ساختمان بدون انتها کار را دادند یا بی تفاوتی شهروندانی که سکونت در این ساختمان را پذیرفتند؟

امید عباسی قربانی بی مسئولیتی مسئولان یا بی تفاوتی شهروندان؟!

به گزارش خبرنگار اجتماعی وبلاگ حامی، سال هاست کلانشهر تهران در برابر چشم ساکنانش قد می کشد و خانه های قدیمی و نقاطی که جز حومه شهر بودند جای خود را به خانه های کم عرض و سر به فلک کشیده می دهند. گرایش بسیاری از مردم در ساخت و ساز به سمت ساختمان های مدرنیزه باعث شده دیگر اثری از معماری ایرانی و اسلامی که زبانزد بسیاری از خواص و عوام بود، نباشد. اما وجه مشترک همه ساخت وسازهایی که صورت می گیرد رعایت اصول صحیح ساخت و ساز است زیرا فارغ از اینکه بنای ساخته شده دارای چه نوع معماری است رعایت بعضی اصول فنی در ساخت نه تنها امری ضروری به شمار می آید بلکه در مواردی امنیت جانی و اقتصادی ساکنان آن را در بر می گیرد.

متأسفانه مواردی وجود دارد که در آن با بی تفاوتی شهروندان و بعضی مسوئولان مربوطه روبرو می شویم که در نهایت ممکن است باعث از دست رفتن جان یک یا چند نفر گردد.

نمونه چنین موردی ساختمان 10 طبقه در شهرک شهید باقری در غرب تهران بود که به دلیل رعایت نشدن موارد ایمنی در ساخت خانه و به عبارتی تکمیل نبودن بعضی امکانات ضروری مرگ یکی از مأموران آتش نشانی را رقم زد.

حادثه از این قرار بود که طبقه دهم یک ساختمان 10 طبقه دچار حریق شد و با شروع عملیات آتش نشان ها معایب و دلایلی که این حادثه تلخ را پدید آورد، یکی یکی تعیین می شد. بر اساس مشاهدات جلال ملکی سخنگوی سازمان آتش نشانی شهر تهران ساختمان مذکور نه تنها سرانجام کاری از شهرداری دریافت ننموده بلکه تأییدیه ایمنی آتش نشانی را هم نداشته است.

وی ادامه داد: این ساختمان بعد از اینکه حدود 8 ماه از سکونت خانواده ها در آن می گذشته به تازگی در حال نصب بعضی از سیستم های ایمنی بودند؛ اما نکته منفی دیگر این بود که علی رغم اینکه بر اساس مقرارات بلندمرتبه سازی باید شلنگ های آب در طبقات با فشار خوب و سییستم اطفای حریق همراه باشد، شلنگ های آب هنگام حادثه غیرفعال بود.

سخنگوی سازمان آتش نشان توضیح داد: اگر شلنگ های مذکور فعال بود، همسایه ها می توانستند از بروز خسارت های جدید جلوگیری نموده و آتش را خاموش نمایند این در حالی است که بر اساس گزارشات اهالی آن ساختمان نه تنها آسانسور هم فعال نبوده بلکه این ساختمان فاقد لوله کشی گاز و سیم کشی تلفن بوده است.

وی با بیان اینکه این ساختمان از نظر شهرداری و آتش نشانی نا امین بوده است، ادامه داد: به دلیل بی احتیاطی مادر خانه، در استفاده از پیک نیک، آتش سوزی رخ می دهد و کمتر از دقایقی خانه پر از دود می گردد این حادثه در حالی رخ داد که در این واحد مسکونی 5 سیلندر گاز نیز وجود داشت که اگر آنها منفجر می شدند به طور قطع فاجعه ای دلخراش تر رخ می داد و همه ساختمان ویران می شد چراکه سایر واحدهای مسکونی نیز دارای سیلندرهای گاز بودند و به این ترتیب جان افراد دیگری هم گرفته می شد.

به گزارش وبلاگ حامی، این حادثه با جان باختن یک مأمور آتش نشانی سرانجام یافت، امید عباسی یکی از مأموران آتش نشانی بود که برای نجات جان دختر 9 ساله که در آتش گرفتار شده بود، ماسک خود را به او داد و به دلیل دودزدگی شدید دچار مرگ مغزی شد اما اقدام فداکارانه وی با اهدای 3 عضو از بدنش به زیبا ترین شکل ممکن ختم شد.

اعضای شورای شهر تهران نیز تصمیم گرفتند نام یکی از خیابان های شهر را به نام این شهید بگذارند تا به نوعی نام و یاد این فداکاری در اذهان عمومی ماندگارتر گردد. این حادثه با جان باختن فردی که برای اطرافیانش عزیز بود به تمام شد اما خانه های دیگری که به صورت ناامین ساخته شده اند هنوز پابرجا هستند و خطراتی از این دست آنها و ساکنانش را تهدید می نماید. اما پرسش اینجاست که شهروندان چطور می توانند از کنار مسائل ایمنی که با جان آنها در ارتباط است به راحتی عبور نمایند. چرا بعضی از شهروندان به اینکه ممکن است سهل انگاری خودشان باعث به خطر افتادن ایمنی و جان افراد دیگر باشد بی توجه هستند؟ و سوال دیگر این است که آیا مسئولان مربوطه نمی توانند بر اساس وظیفه نظارتی خود از سکونت افراد در ساختمان هایی که اصول ایمنی اولیه آن هم با این میزان اهمیت در آن رعایت نشده، جلوگیری نمایند؟

آیا در حادثه ای که اتفاق افتاده تنها سهل انگاری خانم خانه در بروز آتش سوزی علت حادثه را رقم می زند یا پاسخ به 2 پرسش فوق هم می تواند در بیان علت حادثه جای داده گردد؟

به طور حتم در بروز چنین حوادثی عوامل تک بعدی دخیل نیست و یک بخش آن به مردم و بخش دیگر به مسئولان مربوط می گردد که با کم اهمیت شمردن حوادث احتاقتصادی زمینه اتفاقاتی را فراهم می نماید که تلخی آن از ذهن حادثه دیدگان پاک نمی گردد.

خبرنگارخبرگزاری وبلاگ حامی سعی کرد با جاوید، معاون معماری و شهرسازی شهردار تهران درباره قصور شهرداری درباره اجازه به سکونت در ساختمانی که سرانجام کار ندارد، به گفت وگو بپردازد اما تنها پاسخی که از وی شنید این بود که اجازه دهید این مورد را آنالیز کنم.

منبع: تسنیم

به "امید عباسی قربانی بی مسئولیتی مسئولان یا بی تفاوتی شهروندان؟!" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "امید عباسی قربانی بی مسئولیتی مسئولان یا بی تفاوتی شهروندان؟!"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید