در چه مواردی مجاز به خوردن روزه خود هستیم؟

به گزارش وبلاگ حامی، می توانید مواردی که در آن مجاز به خوردن روزه خود هستید را در این خبر بخوانید.

در چه مواردی مجاز به خوردن روزه خود هستیم؟

به گزارش گروه رسانه های دیگر خبرگزاری وبلاگ حامی، با توجه به فرا رسیدن ماه مبارک رمضان خوب است که روزه داران موقعیت هایی که درآن مجاز به خوردن روزه خود هستند را بدانند،اما قبل از آن ضروری است که تعریف درستی از مسافت شرعی و حد ترخص داشته باشیم.

مسافت شرعی، هشت فرسخ است که نظر مراجع معظم تقلید در تبدیل آن به کیلومتر، قدری با هم متفاوت است. بعضی آن را حدود 45 کیلومتر و بعضی دیگر در حدود 43 کیلومتر و عده ای آن را در حدود 40 کیلومتر می دانند.

نقطه آغاز این مسافت آخرین نقطه شهر یا روستایی است که فرد در آنجا زندگی می نماید و قصد خروج از آنجا را دارد. نقطه پایانی آن هم محل توقف یا ابتدای شهر و روستایی است که فرد قصد مسافرت به آن را دارد؛ اگر این فاصله، حداقل چهار فرسخ شد(رفت و برگشت آن می گردد هشت فرسخ) مسافت شرعی محقق شده است.

ابتدای مسافت از آخرین محدوده عرفی شهر محاسبه می گردد. بنابراین، اگر به نظر اهالی، کارخانه ها و شهرک های اطراف که متصل به شهر هستند جزو شهرند آخر آنها آخرین محدوده عرفی شهر به حساب می آید.

نقطه آغاز این مسافت آخرین نقطه شهر یا روستایی است که فرد در آنجا زندگی می نماید و قصد خروج از آنجا را دارد. نقطه پایانی آن هم محل توقف یا ابتدای شهر و روستایی است که فرد قصد مسافرت به آن را دارد؛ اگر این فاصله، حداقل چهار فرسخ شد(رفت و برگشت آن می گردد هشت فرسخ) مسافت شرعی محقق شده است.

محدوده ترخُّص محدوده ای است که از آخرین نقطه عرفی شهر یا روستا آغاز می گردد و حد نهایی آن محلی است که از آنجا دیوار شهر یا دیوار آخرین خانه های شهر دیده نمی گردد و اذان شهر شنیده نمی گردد؛ البته به شرطی که مانعی برای دیدن و شنیدن وجود نداشته باشد و اذان نیز بدون بلندگو گفته گردد.

برای تبدیل این فاصله به واحد کیلومتر باید عملا در چنین محلی نهاده شد سپس فاصله ایجاد شده را بر اساس واحد کیلومتر اندازه گیری کرد. بر اساس تحقیق عملی اجرا شده این فاصله حدود سه، چهار کیلومتر است.

کسی که قصد سفر به مسافت شرعی را ندارد مثلا تصمیم دارد تا 19 کیلومتری شهر خود برود یا میخواهد که مثلا به 35 کیلومتری شهر خود سفر کند اما هنوز در شهر است و یا به حد ترخص نرسیده است؛ حق ندارد و نباید نماز را شکسته بخواند یا کاری انجام دهد که روزه اش باطل گردد.

مواردی که در آن شکستن روزه اشکالی ندارد عبارتند از:

1. مرد و زن پیر که روزه دریافت برای آنها مشقت دارد.

2. کسی که مبتلا به بیماری استسقا است یعنی زیاد تشنه می گردد و روزه برای او مشقت دارد.

3. زن باردار که وضع حمل او نزدیک است و روزه برای حملش ضرر دارد.

4. زن شیرده که شیر او کم است و روزه برای بچه یی که شیر می دهد ضرر دارد.

5. فرد بیمار که روزه برای او ضرر دارد و بیماری او تا ماه رمضان سال بعد ادامه پیدا کند.

مواردی که درآن روزه دار مجاز به شکستن روزه اشکالی ندارد ولی باید برایش فدیه بدهد:

1. زن بارداری که خوف از ضرر روزه بر جنین خود دارد و خوف وی هم دارای منشاء عقلایی باشد، باید روزه اش را افطار کند و برای هر روزی فدیه بدهد و قضای روزه را هم بعداً به جا آورد.

2. زن شیر دهی که به دلیل کم یا خشک شدن شیرش بر اثر روزه، خوف ضرر برطفل خود دارد باید روزه اش را افطار کند و برای هر روزی فدیه بدهد و قضای روزه را هم بعداً به جا آورد.

3. بیماری که به واسطه بیماری، روزه ماه رمضان را نگرفته و بیماریش تا ماه رمضان سال بعد ادامه پیدا نموده است، قضای روزه هایی را که نگرفته واجب نیست، فقط باید برای هر روزی فدیه بپردازد.

مقدار فدیه نیز برابر است مقدار کفاره تاخیری است یعنییک مد طعام که بایستی به فقیر داده گردد.

منبع: خبرگزاری دانشگاه آزاد آنا

به "در چه مواردی مجاز به خوردن روزه خود هستیم؟" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "در چه مواردی مجاز به خوردن روزه خود هستیم؟"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید